Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016



Love and run stories.


 Kostopoulos Niko's love and run story!

Το love and run blog σήμερα έχει την υπέροχη love and run ιστορία του Νίκου Κωστόπουλου. Είναι ένας από τους πιό σημαντικούς δρομείς της Ελλάδας! Η δρομική του εμπειρία σε Ελλάδα και εξωτερικό μεγάλη. Πρεσβεύει το ορεινό τρέξιμο και μεταδίδει τις γνώσεις του στους νέους δρομείς. Εμπνέει σεβασμό σε όλους τους αθλητές. Εργάζεται κι εκπροσωπεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρίες αθλητικών ειδών, την Salomon. Αγαπάει τα βουνά και κατακτά τις κορυφές τους.




Olympus marathon 2012 χρόνος 5.32.35



Virgin forest ultra trail 2011 χρόνος 12.47.41




Transalpine Run 2011 χρόνος 32.13.29



Είσαι δρομέας πολλά χρόνια! Θυμάσαι ποιά ήταν η πρώτη φορά που έτρεξες και πώς αισθάνθηκες;

Η αγωνιστική μου δραστηριότητα ξεκίνησε με μηχανοκίνητο αθλητισμό και στην ανάγκη βελτίωσης της φυσικής μου κατάστασης, για τους πολύωρους αγώνες εντούρο που συμμετείχα, ανακάλυψα το τρέξιμο!
Η πρώτη εμπειρία ήταν τραγική, αισθανόμουν πολύ άσχημα και χρειάστηκα σχεδόν ένα καλοκαίρι για να μην περπατάω σε μία ανηφόρα με 50 μέτρα θετικής υψομετρικής που βρισκόταν κάπου στη μέση μίας διαδρομής 5 χλμ που έτρεχα 2-3 φορές την εβδομάδα!


Έχεις τρέξει παντού! Τί είναι αυτό που σε ωθεί να τρέχεις τόσα χρόνια και δεν σε αφήνει να σταματήσεις; Για ποιό λόγο επιστρέφεις για να αγωνιστείς σε έναν αγώνα που συμμετείχες κι άλλες φορές;


Αφού ξεπεράσεις το αρχικό στάδιο προσαρμογής, το οποίο μπορεί να είναι αρκετά επίπονο στα πρώτα στάδια και να κρατήσει αρκετό καιρό, περνάς στο άλλο άκρο. Η κάθε φορά που βγαίνεις να τρέξεις γίνεται «ελιξίριο ζωής»! Είναι ο δικός σου ποιοτικός χρόνος και είτε μόνος ή με παρέα η απόλαυση είναι ίδια. Όσο περνάει ο καιρός γίνεται τρόπος ζωής, μία αγαπημένη καθημερινή συνήθεια την οποία όταν για κάποιο λόγο δε μπορείς να κάνεις στεναχωριέσαι, είσαι κακόκεφος, σου φταίνε όλα!
Σε κάθε νέο αγώνα γνωρίζεις την περιοχή, κάνεις νέους φίλους και έχεις ένα προσωπικό ρεκόρ διαδρομής. Με την επιστροφή ξαναβλέπεις τους φίλους, πάντα ανακαλύπτεις κάτι καινούργιο στον τόπο ενώ προσπαθείς να βελτιώσεις την επίδοση που είχες κάνει την προηγούμενη φορά και με αυτόν τον τρόπο εξελίσσεσαι ως δρομέας.



Ποιό είναι το αγαπημένο σου μέρος για προπόνηση και ποιοί είναι οι αγαπημένοι σου αγώνες σε Ελλάδα και εξωτερικό; 

Αγαπημένο μέρος γίνεται αυτό που υπάρχει κοντά στον τόπο κατοικίας. Έχω την τύχη να ζω κοντά στο Δάσος Συγγρού όπου εκεί γίνονται ο ι καθημερινές προπονήσεις και τα Σαββατοκύριακα στην αγαπημένη και από πολλούς παρεξηγημένη Πάρνηθα. 

Κάθε βουνό έχει την δική του ομορφιά και κάθε αγώνας τις ιδιαιτερότητες του. Θα αδικούσα πολλούς αν ονομάτιζα μερικούς και πλέον με τους τόσους αγώνες που διοργανώνονται σε όλες τις γωνιές της χώρας μας έχουμε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε τη διαφορετικότητα και την ομορφιά κάθε περιοχής.
Στο εξωτερικό είναι δεκάδες οι αγώνες που θα ήθελα να συμμετάσχω. Θα αναφέρω το Zegama στην Ισπανία για τη μοναδική ατμόσφαιρα που δημιουργούν κατά μήκος της διαδρομής οι χιλιάδες θεατές και τη σειρά των Extreme Sky race που διοργανώνει φέτος για πρώτη φορά η ISF (International Skyrunning Federation) για τις πολύ τεχνικές διαδρομές που επιλέγονται.



 Η πιο όμορφη και η πιο δύσκολη στιγμή σου σε αγώνες;

Κάθε αγώνας είναι μία ξεχωριστή εμπειρία ενώ πολύ συχνά οι όμορφες και οι δύσκολες στιγμές εναλλάσσονται συνεχώς κατά τη διάρκεια του.
Στις ομορφιές περιλαμβάνονται η στιγμή της εκκίνησης, η θέα που αντικρίζεις σε σημεία της διαδρομής, η αίσθηση της δύναμης που νιώθεις ότι ξεχειλίζει από κάθε μυ όταν όλα πηγαίνουν όπως τα είχες προγραμματίσει, η αλληλοβοήθεια με συναθλητές και φυσικά η στιγμή που περνάς τη γραμμή του τερματισμού.
Στις δυσκολίες περιλαμβάνονται ένας τραυματισμός από πτώση, μία επώδυνη κράμπα, μία υπογλυκαιμία και γενικά κάθε κατάσταση που σε αναγκάζει να σκάψεις βαθιά μέσα σου και να ξεπεράσεις τα όρια σου ώστε να φτάσεις στο τέρμα!


 Όλα στη ζωή κατακτώνται με ένα κόστος, ποιό είναι αυτό με την ενασχόλησή σου με το τρέξιμο και μάλιστα σε τόσο υψηλό επίπεδο και με τόση διάρκεια;


Δεν υπάρχει κανένα κόστος όταν κάνεις αυτό που αγαπάς. Είναι επιλογή σε έναν τρόπο ζωής, σε κάτι που σε ολοκληρώνει και σε ικανοποιεί ως ύπαρξη. Ποτέ δεν ένοιωσα ότι έκανα θυσίες για το τρέξιμο ή ότι στερήθηκα κάτι αφού πάντα ήμουνα απόλυτα συνειδητοποιημένος για τις επιλογές μου και το χρόνο που αφιέρωνα.
Κάνοντας τον απολογισμό μου μετά από 30 χρόνια ενασχόλησης με πολλά και διαφορετικά αθλήματα, αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω το μόνο που θα άλλαζα θα ήταν να ξεκινήσω την ενασχόληση μου με το τρέξιμο σε μικρότερη ηλικία ώστε να είχα φτάσει σε ψηλότερο επίπεδο.



Τι συμβουλεύεις στους νέους δρομείς; Κάποιο σημαντικό προπονητικό μυστικό που μπορείς να μοιραστείς μαζί μας;

Στους νέους θα έλεγα να συζητάνε και να ακούνε τους μεγαλύτερους σε ηλικία και εμπειρία δρομείς μαθαίνοντας από τα λάθη τους ώστε να κάνουν λιγότερα δικά τους! 
Απαραίτητα συστατικά είναι η υπομονή, η επιμονή, το πάθος για αυτό που κάνουν και να μη βιάζονται να δουν αποτελέσματα. Η διαδικασία είναι μακρόχρονη και αρκετές φορές επίπονη, η ανταμοιβή όμως είναι τεράστια! 
Προπονητικά μυστικά δεν υπάρχουν, ούτε εύκολος δρόμος προς την επιτυχία. Κάθε βήμα εξέλιξης κερδίζεται με σωστή δουλειά, πειθαρχία και προσήλωση στον όποιο στόχο θέλει να θέσει ο καθένας. 










Η δρομική κοινότητα μεγαλώνει συνεχώς και οι αγώνες πληθαίνουν κι αυτοί. Είναι εκατοντάδες πλέον. Μπορεί η χώρα μας να "σηκώσει" τόσους αγώνες; Πώς κρίνεις την διάσταση που έχει πάρει πλέον το άθλημα; Ποιό το μέλλον του στην Ελλάδα;

Πιστεύω πως διοργανώνονται περισσότεροι αγώνες σε σχέση με το υπάρχον δρομικό κοινό. Το αποτέλεσμα είναι πολλοί από αυτούς να έχουν λίγες συμμετοχές, να δυσκολεύονται να επιβιώσουν οικονομικά και να έχουν χαμηλής ποιότητας παροχές. Εκτός των σπανίων περιπτώσεων όπου η τοπική κοινωνία έχει αναλάβει εξολοκλήρου το κόστος διεξαγωγής, η βιωσιμότητα ενός αγώνα εξαρτάται από το πλήθος των συμμετοχών και των ιδιωτικών χορηγιών και όπως φαίνεται στην πράξη το ένα επηρεάζει άμεσα το άλλο.
Υπάρχουν όμως και πλεονεκτήματα από τους πολλούς αγώνες και αυτά είναι η συμμετοχή κόσμου που ανακαλύπτει το τρέξιμο απλά και μόνο επειδή έγινε ο αγώνας στην περιοχή τους, παίρνουν ερεθίσματα τα μικρά παιδιά και το ότι μπορεί να συμμετέχει κάποιος χωρίς να χρειαστεί να μετακινηθεί μακριά από τον τόπο κατοικίας του γεγονός σημαντικό με την οικονομική δυσκολία που υπάρχει .
Το ποτάμι όμως δε γυρίζει πίσω και πιστεύω ότι στο μέλλον το δρομικό κίνημα θα συνεχίζει να αναπτύσσεται. Πριν 20 χρόνια όταν έβλεπες κάποιον να τρέχει σε ξένιζε, σήμερα είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Δεν πρόκειται για μόδα. Είναι καθημερινή ανάγκη, διέξοδος από τη μιζέρια, προσωρινή φυγή από τις δυσκολίες της καθημερινότητας και για πολλούς ίσως και η μοναδική πολυτέλεια!




 Με τη γιγάντωση του δρομικού κινήματος αυξάνεται και ο οικονομικός τζίρος γύρω από αυτό. Υπάρχουν πλέον πάρα πολλοί που προσφέρουν προπονητικές υπηρεσίες. Πως βλέπεις εσύ την κατάσταση που διαμορφώνεται; Χάνεται πλέον η αγνή χαρά του τρεξίματος και της επαφής με τη φύση;

Όταν κάτι γιγαντώνεται είναι απόλυτα φυσικό να δημιουργούνται ανάγκες που κάποιος πρέπει να καλύψει.
Δεν είναι μόνο οι προπονητικές υπηρεσίες όπου ο αθλούμενος έχει το πλεονέκτημα με την καθοδήγηση κάποιου έμπειρου προπονητή να αποκτήσει γνώση που θα χρειαζόταν τον τριπλάσιο χρόνο να αποκτήσει μόνος του και πολλές φορές με κίνδυνο τραυματισμού.
Είναι ακόμη: Οι θεραπείες μασάζ που βοηθάνε στην ταχύτερη αποκατάσταση. Οι φυσιοθεραπευτές που προλαμβάνουν έναν τραυματισμό. Οι διαιτολόγοι που φροντίζουν για τη σωστή διατροφή ώστε να βγει το αποτέλεσμα. Τα ανάλογα παπούτσια που προστατεύουν και προφυλάσσουν από τραυματισμούς. Τα ειδικά ρούχα που προστατεύουν από τις καιρικές συνθήκες. Τα ειδικά ρολόγια που είναι εργαλεία αξιολόγησης και βελτίωσης της προπόνησης. Τα δεκάδες αξεσουάρ που κάνουν τη ζωή του δρομέα ευκολότερη. Τα συμπληρώματα διατροφής που βοηθάνε πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την προσπάθεια.
Επίσης η κάθε διοργάνωση αγώνα χρειάζεται υπηρεσίες χρονομέτρησης, κατασκευαστές μεταλλίων-κυπέλλων, εργάτες για διάφορες δουλειές, κλπ. Τέλος να μη ξεχνάμε το σημαντικό όφελος που έχουν τα ξενοδοχεία και οι ταβέρνες της περιοχής που γίνεται ο αγώνας.
Όλα τα παραπάνω χρειάζονται αλλά και τίποτε δεν είναι απαραίτητο αφού μπορείς άνετα να απολαμβάνεις το τρέξιμο χωρίς να χρησιμοποιείς τίποτε από όλα αυτά! Κανείς δε σε υποχρεώνει να αγοράσεις ένα προϊόν ή μία υπηρεσία και θεωρώ πως κάθε ενήλικας έχει τη λογική και την κρίση να αξιολογήσει και να αποφασίσει τι πραγματικά χρειάζεται ανάλογα με τις ανάγκες, τις φιλοδοξίες και τους στόχους που ο ίδιος έχει θέσει.  Ανεξάρτητα λοιπόν από το πόσο καταναλωτικός θέλει να είναι κάποιος, σε καμία περίπτωση δε χάνεται η χαρά, η επαφή με τη φύση και η ελευθερία που προσφέρει το τρέξιμο.




 Εκπροσωπείς μια μεγάλη εταιρεία αθλητικών ειδών που σπονσοράρει μεγάλους αθλητές παγκοσμίως αλλά και στη χώρα μας. Με ποιά κριτήρια επιλέγονται αυτοί και ποιούς 5 ξεχωρίζεις και θεωρείς κορυφαίους;

Έχω την τύχη να βρίσκομαι στη Salomon από το 1999. Αρχικά ως αθλητής και αργότερα και με πιο ουσιαστική θέση. Πολλοί νομίζουν πως το μόνο κριτήριο για να ενταχθεί κάποιος σε μία αγωνιστική ομάδα είναι οι επιδόσεις αλλά η αλήθεια είναι αρκετά πιο περίπλοκη. Ο κάθε αθλητής ουσιαστικά είναι ο πρεσβευτής της εταιρείας που τον χορηγεί και αν μιλάμε για αθλητές που συμμετέχουν σε αγώνες στο εξωτερικό είναι και πρεσβευτές της χώρας τους κατά μία έννοια. Θα πρέπει λοιπόν ο υποψήφιος εκτός των εξαιρετικών επιδόσεων, να μπορεί να μιλήσει μία ξένη γλώσσα, να είναι επικοινωνιακός στα μέσα, να είναι αγαπητός στον κόσμο, να «γράφει» στο φακό, ενώ αρετές όπως σεμνότητα, σοβαρότητα και ευγένεια, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη στην τελική αξιολόγηση.
Δεν θα αναφέρω πεντάδα αλλά μόνο έναν αθλητή που συνδυάζει όλα τα στοιχεία που ανέφερα στον υπερθετικό βαθμό και πρωταγωνιστεί στο ορεινό τρέξιμο τα 10 τελευταία χρόνια. Μιλάω για τον Ισπανό Kilian Jornet ο οποίος όχι άδικα φέρει το παρατσούκλι Ε.Τ. (εξωγήινος) και θεωρώ πως είναι το πρότυπο αθλητή και ανθρώπου!



 Δρομείς επαγγελματίες στην Ελλάδα της κρίσης μπορούν να υπάρξουν;

Επαγγελματίες με την κυριολεκτική έννοια του όρου είναι μάλλον απίθανο να υπάρξουν αλλά αν μου επιτραπεί ο όρος ημί-επαγγελματίες μπορούν να υπάρξουν υπό προϋποθέσεις. Αυτές είναι η ουσιαστική στήριξη από μία αθλητική εταιρεία και οι οικονομικές χορηγίες από εταιρείες που στο πρόσωπο του αθλητή που επιλέγουν, βλέπουν ένα πρότυπο που μπορεί να προβάλλει τις αρχές και τις αξίες του χορηγού. Αυτός λοιπόν που διαθέτει το κατάλληλο προφίλ μπορεί να έχει ένα μικρό εισόδημα κάνοντας παράλληλα αυτό που αγαπάει. 


 Όλυμπος. Το βουνό που αγαπάνε όλοι οι δρομείς, ο στόχος και το όνειρο πολλών. Μπορείς να μας μιλήσεις για τον Olympus Marathon;

Μάλλον δεν είναι τυχαία ο τόπος κατοικίας των Θεών! Ένα βουνό με ιστορία, μυθολογία, γνωστό σε όλο τον κόσμο και το ψηλότερο στην πατρίδα μας. Όλα αυτά σε συνδυασμό με μία πολύ απαιτητική αλλά και πανέμορφη διαδρομή, καθώς και μία άψογη διοργάνωση με πολύ ψηλά στάνταρ ποιότητας, έχουν ως αποτέλεσμα να προσελκύει τους καλύτερους Έλληνες αθλητές αλλά και τους απλούς λάτρεις του ορεινού τρεξίματος!





 Πιστεύεις ότι μπορεί σύντομα να δούμε ένα είδος πανελλήνιου πρωταθλήματος ορεινού τρεξίματος;

Άτυπο πανελλήνιο πρωτάθλημα μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τον Olympus Marathon αφού όποιος από τους 30 καλύτερους Έλληνες αθλητές δε συμμετέχει, είναι λόγω τραυματισμού! Φυσικά υπάρχει και το Skyrunning Πρωτάθλημα το οποίο είναι μία ετήσια σειρά αγώνων όπου ανακηρύσσονται ο Πρωταθλητής και η Πρωταθλήτρια . Για να γίνει επίσημα κάτι τέτοιο, με τη μορφή των αγώνων που η μεγάλη μάζα δρομέων θεωρεί ορεινό τρέξιμο και συμμετέχει και όχι με τον ορισμό που δίνει η IAAF, χρειάζεται πολύ δουλειά και δε νομίζω ότι θα γίνει πολύ σύντομα.


 Πρόσφατα σε αγώνα βουνού στην Αμερική αγωνίστηκε ο γνωστός ποδηλάτης Lance Armstrong έπειτα από την τιμωρία του λόγω doping, ανοίγοντας τεράστιο debate για το αν θα έπρεπε να του απαγορευτεί η συμμετοχή ή όχι. Τι πιστεύεις; Ξέρεις αν στο ορεινό τρέξιμο έχει παρεισφρήσει το φαινόμενο αυτό; 

Το ορεινό τρέξιμο είναι ερασιτεχνικό άθλημα και το 99% των αγώνων που διοργανώνονται σε όλον τον κόσμο είναι λαϊκοί. Συναγωνίζονται ερασιτέχνες αθλητές κάνοντας μία δραστηριότητα ελεύθερου χρόνου. Βελτιώνοντας 10 ή 20 λεπτά την επίδοσή σε ένα μαραθώνιο βουνού 7ωρών δεν έχουν να κερδίσουν κάτι που θα αλλάξει ουσιαστικά τη ζωή τους. Φυσικά η φιλοδοξία κάθε ανθρώπου δεν έχει τέλος όπως και η ανάγκη αναγνώρισης στον στενό κύκλο του καθενός. Προσωπικά το θεωρώ ανοησία, και πέρα από το ηθικό θέμα, εξαιρετικά επικίνδυνο για την υγεία. Κανείς δε μπορεί να γνωρίζει ποιος από τους εκατοντάδες αθλητές που βρίσκονται στην εκκίνηση ενός αγώνα έχει κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών. Δυστυχώς το doping έχει μπει στον αθλητισμό εδώ και δεκάδες χρόνια και ξέρουμε ανθρώπους που ντοπάρονται μέσα σε γυμναστήρια χωρίς να κάνουν Πρωταθλητισμό αλλά για να φτιάξουν ωραίο σώμα για την παραλία!
Στο θέμα των τώρα των επαγγελματιών αθλητών η ποινή θα έπρεπε να ήταν ο ισόβιος αποκλεισμός από κάθε επίσημη αθλητική δραστηριότητα, όλα τα άλλα είναι σε κουβέντα να βρισκόμαστε!


Ποιά είναι τα όνειρα σου για το μέλλον; Τί εύχεσαι στους δρομείς που αγαπάς;

Ελπίζω να παραμείνω υγιής ώστε να μπορώ να κινούμαι στα αγαπημένα βουνά για πάντα. Θα ήθελα οι νέοι να ανακαλύψουν την ομορφιά της φύσης και να είναι δραστήριοι γιατί μόνο έτσι δίνουν ποιότητα στη ζωή τους. Ονειρεύομαι έναν κόσμο που όλοι οι άνθρωποι θα ασχολούνται με τον αθλητισμό και τα νοσοκομεία θα είναι άδεια! Εύχομαι σε όλους τους δρομείς να είναι υγιείς και να κατακτούν πάντα ψηλές κορφές!


Σε ευχαριστώ Νίκο για την love and run ιστορία σου. Είσαι ένας αξιόλογος άνθρωπος και σημαντικός δρομέας που σίγουρα θα συνεχίσει να προωθεί το ορεινό τρέξιμο στην Ελλάδα.
Σου εύχομαι να τρέχεις και να απολαμβάνεις την φύση που τόσο αγαπάς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου